Οι μυστικές υπηρεσίες παρακολουθούσαν τον Χατζιδάκι για 40 χρόνια

....και να φανταστούμε ότι ο αείμνηστος Μάνος δήλωνε και δεξιός..... 
και παρ' όλα ταύτα οι δεξιές κυβερνήσεις τον παρακολουθούσαν...

Έως το 1980 οι μυστικές υπηρεσίες παρακολουθούσαν τον Μάνο Χατζιδάκι, όπως αποκαλύπτει ο φάκελός του που βλέπει το φως της δημοσιότητας.

Σύμφωνα με έγγραφα που φέρνει στη δημοσιότητα το «Έθνος της Κυριακής», ο Μάνος Χατζιδάκις “φακελώθηκε” για πρώτη φορά όταν ήταν ακόμη νεαρός (μόλις 16 ετών) και συνέχισε να παρακολουθείται ως εν δυνάμει “απειλή” για τη χώρα επί σχεδόν τέσσερις δεκαετίες.

Την 1η Σεπτεμβρίου 1941, στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, ο Μάνος Χατζιδάκις αναζητεί θέση εργασίας στο εργοστάσιο ΦΙΞ. Για να πάρει τη θέση του υπαλλήλου, συγκεκριμένα ως παγοπώλης, πρέπει να υπάρξει εισηγητικό σημείωμα των αρχών.

Μια φωτογραφία του νεαρού Μάνου, τα προσωπικά του στοιχεία, μαζί με “πληροφορίαι Αστυνομικών Αρχών του τόπου καταγωγής και διαμονής” που τον καταχωρούν ως “εθνικόφρων, υγιών κοινωνικών αρχών, καλής διαγωγής, ουδέν επιβαρυντικόν” οδηγούν σε “ευμενή εισήγηση” για την πρόσληψή του.

Την εποχή του Εμφυλίου και συγκεκριμένα τον Ιούλιο του 1949, η περιβόητη Υποδιεύθυνσις Γενικής Ασφάλειας ΚΔ' Παράρτημα, αποστέλλει απόρρητον έγγραφον “περί της διαγωγής του Χατζηδάκη Μάνου”. Λίγες μέρες νωρίτερα, ο 24χρονος τότε συνθέτης ήθελε να μεταβεί για επαγγελματικούς λόγους σε Πάτρα και Βόλο, ενώ είχε προηγηθεί η αίτησή του για “αποχαρακτηρισμόν του ως κομμουνιστή”.

Η απάντηση της Υποδιεύθυνσης ήταν η εξής: “Λαμβάνομεν την τιμήν, εις εκτέλεσιν της υπ' αριθ.Υμετέρας διαταγής, να υποβάλωμεν προσηρτημένως ταύτην και να αναφέρωμεν επί του εν περιλήψει αντικειμένου, ότι κατά συλλεγείσας πληροφορίας παρ' ευηπόληπτων και αξιόπιστων προσώπων της περιφέρειάς μας ο περί ου πρόκειται για Χατζηδάκης Μάνος, ετών 24, εκ Ξάνθης, μουσικός, τέως κάτοικος ημετέρας περιφέρειας οδός... και νυν κάτοικος της οδού Μάνου αρ.3, κατά την παραμονή του δεν μας απασχόλησε από οιασδήποτε πλευράς, πληροφορίαι φέροντον τον ως εμφορούμενον υπό αριστερών φρονημάτων άνευ δράσεως. Όσον αφορά δια την άρση του χαρακτηρισμού του ως κομμουνιστή, η υπηρεσία δεν δύναται να έχει γνώμη.”

Στα χρόνια της κατοχής, ο Μάνος Χατζιδάκις είχε στρατολογηθεί στην ΕΠΟΝ. Είχε δηλώσει αργότερα γι αυτή του την ένταξη: "Ήμουνα στην ΕΠΟΝ, όπως κάθε νέος άνθρωπος τότε. Ήταν μια εποχή που ο καθένας έδινε τη συμμετοχή του στον αγώνα εναντίον των Γερμανών".

Στις 22 Ιουνίου 1961 έγγραφο της Υποδιεύθυνσις Γενικής Ασφάλειας με τίτλο “Δελτίον Δράσεως” αναφέρει για τον συνθέτη: "Κατά την Κατοχή ανεμίχθη εις την ΕΠΟΝ. Εις ληφθείσαν την 20-7-48 ανωμοτί κατάθεσιν του αναφέρει ότι εν έτει 1943 παρασυρθείς ανεμίχθη εις την ΕΠΟΝ μετά τρίμηνον όμως απεχώρησεν, αντιληφθείς τους αντεθνικούς σκοπούς της εν λόγω οργάνωσεως. Την 15-6-49 δι' αιτήσεως του ητήσατο τον αποχαρακτηρισμόν του, δημοσιεύσας άμα βραδύτερον και δήλωσιν αποκηρύξεως του ΚΚΕ και των εξ αυτού εξαρτώμενων κουμμουνιστικών οργανώσεων εις την ημερησίαν εφημερίδα “Ακρόπολις” της 23-8-1949. Προτάσει ημών απεχαρακτηρίσθη της υπ' αριθ. Διαταγής τους τέως υπουργού. Την 19-6-51 τω εχορηγήθη πιστοποιητικόν δι' αποδημίαν.

Επί χούντας, την 21η Απριλίου 1973, απόρρητον σήμερα προς την Υ.Γ.Α Αθηνών για να ενεργήσει “ωλοκληρωμένην έρευνα προς εξακρίβωσιν του ποιού και εν γένει διαγωγής του εν θέματι, επεκτείνοντες ειδικώτερον την έρευναν και επί των κάτωθι, το δυνατόν ταχύτερον, προς ενημέρωσιν της ΚΥΠ

1) α. Την αξιοπρέπειαν, το ήθος και τας κοινωνικάς του σχέσεις, β. Την εθνικήν ή αντεθνικήν δράσιν κατά τας περιόδους ι)της Κατοχής ιι) Συμμοριτοπόλεμου ιιι) 1950 μέχρι Επαναστάσεως 21-4-67 ιv)μετά την Επανάστασιν και μέχρι σήμερον. γ. Τα κοινωνικά του φρονήματα. δ) Την πίστιν εις την Επανάστασιν ή την αντίθεσιν προς ταύτην. ε) Εάν επηρεάζεται κατά την εκτέλεσιν της υπηρεσίας του υπό ατομικών συμφερόντων ή πολιτικών παραγόντων στ) Παν έτερον στοιχείον ικανόν να απεικονίση την προσωπικότητά του.

2) Εάν ο ειρημένος με ουδέν βαρύνηται και εμφορήται υπό υγιών κοινωνικών φρονημάτων, δέον να γνωρίσητε λεπτομερώς τα ως άνω στοιχεία απ' ευθείας εις την ΚΥΠ.”

Από τις τελευταίες καταχωρίσεις στον φάκελο του Μάνου Χατζιδάκι είναι επί των ημερών του στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ. Στις 18-4-1980 μεταδίδεται από το κρατικό ραδιόφωνο το μυθιστόρημα του Νίκου Χουλιάρα “Ο Λούσιας” και ακούγονται κάποιες ελευθεροστομίες, η Υπηρεσία Πληροφοριών αποστέλλει έγγραφο προς τον εισαγγελέα αναφέροντας ότι ο “διευθυντής του Τρίτου Προγράμματος της ΕΡΤ επέτρεψε να μεταδοθή, από Ραδιοφώνου, εκπομπή, άσεμνου περιεχομένου [...] κατά παράβασιν […]'"

________________

http://tvxs.gr/news/ellada/oi-mystikes-ypiresies-parakoloythoysan-ton-xatzidaki-gia-40-xronia

Παυσίπονο-online: Θεός και σκουπιδάκι: Όσα μου έμαθε η μανιοκατάθλιψη

Παυσίπονο-online: Θεός και σκουπιδάκι: Όσα μου έμαθε η μανιοκατάθλιψ...:   ΘΕΜΑΤΑ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ   «Νιώθω πλέον κανονική. Όπως πριν αρρωστήσω.  Το εκκρεμές μου σταμάτησε να γυρνάει σαν τρελό»,   ...

Είμαι μανιοκαταθλιπτική. Γράφω αυτό το κείμενο για να βοηθήσω κάποιον άλλον σε αντίστοιχη κατάσταση. Να του πω: Μπορεί τώρα τίποτα να μη σου δίνει χαρά και ο θάνατος να μοιάζει η μόνη λύση. Όλο αυτό όμως θα περάσει.

Πηγή : Andro.gr [ http://www.andro.gr/zoi/theos-kai-skoupidaki/ ]

http://pausipono-online.blogspot.gr/

Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΔΡΑΣΗ - 61 χρόνια από την πιο μαζική και παράλληλα ηρωική απόδραση που έγινε ποτέ στην Ελλάδα

ΙΣΤΟΡΙΑ

Εξήντα και ένα (61) χρόνια από την πιο μαζική και παράλληλα ηρωική απόδραση που έγινε ποτέ στην Ελλάδα. Ήταν ημέρα Κυριακή, στις 1.00 το μεσημέρι, όταν μέσα από μια σήραγγα 18 μέτρων, που είχαν σκάψει από το κελί 13 μέχρι τα λουτρά του εργοστασίου της Ντεστρέ και η αρχή του ήταν κάτω από το κρεβάτι του Ανδρέα Μπαρτζώκα, 27 πολιτικοί κρατούμενοι καταφέρνουν να κάνουν ένα απίστευτο άλμα προς την ελευθερία, δημιουργώντας μια από τις ωραιότερες ιστορίες για το πάθος του ανθρώπου για ελευθερία.

Οι 27 δραπέτες ήταν: Ανδρέας Μπαρτζώκας, λογιστής, ετών 28, υπόδικος * Γεώργιος Χατζηπέτρου, υδραυλικός, ετών 33, υπόδικος * Αριστοτέλης Γεωργούλιας, έμπορος, τελειόφοιτος Νομικής, ετών 38, υπόδικος * Βαρδής Βαρδινογιάννης, φοιτητής Νομικής ετών 33, υπόδικος * Χαράλαμπος Καλατζής, έμπορος, ετών 28, υπόδικος * Κώστας Λιναρδάτος, δημοσιογράφος, τελειόφοιτος Νομικής, ετών 33, υπόδικος * Δημήτρης Μυριανθόπουλος, εργάτης, ετών 42, υπόδικος * Γκαστόν Βερναρδής, τελειόφοιτος Ιατρικής, ετών 31, υπόδικος * Μιχάλης Κολοκοτρώνης, αρτεργάτης, ετών 30, υπόδικος * Περικλής Ροδάκης, μεταφραστής, ετών 30, υπόδικος * Βασίλης Δουκάκης, μεταφραστής, ετών 30, υπόδικος * Κώστας Φίλης, καθηγητής Φιλολογίας, ετών 28, υπόδικος * Βασίλης Κάτρης, εργάτης, ετών 30, υπόδικος * Κυριάκος Τσακίρης, φοιτητής Νομικής, ετών 39, υπόδικος * Δημήτριος Πανουσόπουλος, ιδιωτικός υπάλληλος, ετών 26, υπόδικος * Ανδρέας Βελλής, φοιτητής Πολυτεχνείου, ετών 26, υπόδικος * Σταύρος Καρράς, σπουδαστής Πολυτεχνείου, ετών 30, υπόδικος * Σωτήρης Σωτηρόπουλος, κτηματίας, ετών 35, υπόδικος * Σταύρος Σιδέρης, πτηνοτρόφος, ετών 30, υπόδικος * Λεωνίδας Τζεφρώνης, τελειόφοιτος Πολυτεχνείου, ετών 35, υπόδικος * Στυλιανός Πάσιος, σιδηροδρομικός, ετών 31, ισοβίτης * Αλέξης Παπαλεξίου, φοιτητής Ιατρικής, ετών 36, ισοβίτης * Αλέξης Παπούλιας, δικηγόρος, ετών 41, φυλάκιση 15 χρόνια * Γιώργος Γεωργίου, εργάτης, ετών 55, καταδικασμένος δυο φορές σε 10 χρόνια * Παντελής Κιουρτσής, έμπορος, ετών 42, κάθειρξη 15 χρόνια * Αλέξης Λογαράς, γεωπόνος, ετών 29, φυλάκιση 2 χρόνια * Ζήσιμος Κόκλας, δημόσιος υπάλληλος, ετών 40, φυλάκιση 5 μήνες.

Οι περισσότεροι ήταν κατηγορούμενοι για παράβαση του αναγκαστικού νόμου 375 περί κατασκοπίας, αλλά χωρίς στοιχεία, κι αργότερα, όταν «πιάστηκαν» κάποιοι απ’ αυτούς και έγινε η δίκη τους, απαλλάχθηκαν. Αντίθετα, κρίθηκαν ένοχοι για την απόδραση και «έφαγαν» από ένα χρόνο φυλακή, ενώ τιμωρήθηκαν και μ’ έναν επιπλέον χρόνο φυλακής για «φθορά δημόσιας περιουσίας», καθώς είχαν καταστρέψει κάποια παντζούρια στη διαδικασία της απόδρασής τους!

Όλη η ιστορία της επιχείρησης κράτησε περίπου 4,5 μήνες κι έγινε κάτω από τραγικά δύσκολες συνθήκες κινδύνου με μαθηματική ακρίβεια και μυστικότητα.

Ήταν ένα μεγάλο κατόρθωμα. Μια κινηματογραφική απόδραση με πολύ σασπένς, αρκετά στοιχεία θρίλερ και πολύ μεγαλύτερης αγωνίας, όπως θα ‘λεγε κάποιος φίλος του κινηματογράφου. Τέλεια μελετημένο, με υψηλή πιστότητα και γνώση, ολοκληρωμένες τεχνικές προδιαγραφές, βασισμένες πάνω σ’ ένα καλοστημένο σενάριο που υλοποιήθηκε παραδειγματικά.

Ο Ανδρέας Μπαρτζώκας αφηγήθηκε με λεπτομέρειες πριν μερικά χρόνια στο «Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα» της ΕΡΤ την ιστορία της απόδρασης και για το ξεκίνημα είχε πει: «Αρχίσαμε, εάν θυμάμαι καλά, στις 17 Μαρτίου το ’55 και κράτησε αυτή η δουλειά τέσσερις μήνες, εάν αφαιρέσουμε 15 μέρες, που το είχαμε διακόψει, διότι μας είχαν πάρει χαμπάρι. Ήταν προβληματικό αυτό το πράγμα εκεί μέσα. Δεν υπήρχε αέρας. Είχε φτιάξει μια ξύλινη βεντάλια ο Χατζηπέτρος, αλλά κι αυτή μας έπιανε χώρο. Ακόμη δουλεύαμε με λαμπάκια. Οι κρατούμενοι έφτιαχναν κάτι χειροτεχνήματα και δικαιολογούμασταν να μας φέρουν στο επισκεπτήριο στήλες φακού και λαμπάκια, δήθεν τα χρειαζόμαστε για τα χειροτεχνήματα. Είχαμε μπάσει μέσα γύρω στις 600 στήλες, γιατί δουλεύαμε μέσα με την τετράγωνη πλάκα μπαταρία, μ’ ένα γλομπάκι επάνω».

Η τρύπα αποφασίστηκε ν’ ανοίξει κάτω από το κρεβάτι του Μπαρτζώκα, που βρισκόταν δεξιά, δίπλα στην είσοδο του κελιού. Το κρεβάτι εκείνο, όπως όλα τα κρεβάτια της φυλακής, δεν ήταν παρά τρεις μετακινούμενες σανίδες στηριγμένες πάνω σε τρία τσιμεντένια τοιχάκια. Τα εργαλεία της δουλειάς, ήταν αρχικά ένα κοπίδι και ένα τσαγκαράδικο σφυρί, από εκείνα που έπαιρναν από το εργαστήριο της φυλακής για διάφορα μαστορέματα. Αργότερα, όταν προχώρησαν στο σκάψιμο, απόκτησαν κι ένα σκεπάρνι.

Αναζητώντας (μάταια) τους «ερυθρούς δραπέτας»

17 Ιουλίου 1955, ημέρα Κυριακή, ώρα 1 απόγευμα στους λουτήρες του εργοστασίου λουλακιού «Ντεστρέ», που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τις φυλακές Βούρλων στη Δραπετσώνα: Ενα μέρος του τοίχου υποχωρεί στη βάση του, κάτω από τα χτυπήματα που δέχεται, κι ένας άντρας πετάγεται από το άνοιγμά του.

Βγάζει με ταχύτητα το μαντίλι που καλύπτει το κεφάλι του, τις πιτζάμες που φορά πάνω από το κοστούμι του, τις κάλτσες που καλύπτουν τα παπούτσια του -όλα γεμάτα χώματα-, τινάζεται και φτιάχνεται.

Ενας άλλος πίσω του βγαίνει με τον ίδιο τρόπο, κάνοντας τις ίδιες κινήσεις.

Η σκηνή επαναλαμβάνεται, σε διάστημα μιας ώρας, 27 φορές. Δεν αποχωρούν όλοι μαζί.

Μόλις συμπληρώνονται ομάδες των 4-5 προχωρούν στην έξοδο, διασχίζοντας το αδιέξοδο που βγάζει στην οδό Κανελλοπούλου, βγαίνουν στον δρόμο (που δεν βλέπει φυσικά στην είσοδο των φυλακών) και σκορπίζονται.

Εχουν βγει οι περισσότεροι από τους μισούς, όταν καταφτάνει ο φύλακας του εργοστασίου, ειδοποιημένος από τη 16χρονη κόρη του, που τα έχασε βλέποντας τόσους ανθρώπους να βγαίνουν από το κλειστό εργοστάσιο.

– Τι κάνετε εσείς εδώ;

– Είμαστε αστυνομικοί και ήρθαμε να πλυθούμε!

Και καθώς η εξήγηση δεν τον πείθει, αναλαμβάνει κάποιος τη φύλαξή του μέχρι να φύγουν όλοι, οπότε τον κλείνει στην τουαλέτα, εξασφαλίζοντας και τη δική του φυγή.

Όταν ο φύλακας καταφέρνει να βγει, ο τελευταίος δραπέτης έχει κιόλας σαλτάρει στο λεωφορείο της γραμμής Δραπετσώνα – Λιπάσματα, που έχει στάση απέναντι, κι έχει χαθεί.

Οι σειρήνες των φυλακών θα ηχήσουν μετά μισή ώρα, όταν ο φύλακας με την κόρη του παρουσιαστούν στον αξιωματικό υπηρεσίας και όταν οι υπεύθυνοι των φυλακών πάρουν χαμπάρι πόσοι και πώς δραπέτευσαν.

Η επικήρυξη

Στις 22 Ιουλίου δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως διάταγμα με το οποίο οι 26 δραπέτες (ο ένας, ο Σταύρος Σιδέρης, συνελήφθη στο σπίτι όπου κατέφυγε) επικηρύσσονται με τον νόμο του 1871 «περί ληστοκρατείας», ως «λίαν επικίνδυνοι διά την δημοσίαν ασφάλειαν, για τον φόνο, την σύλληψη ή την αποτελεσματική κατάδοσή τους», με την ακόλουθη σειρά και τα αντίστοιχα χρηματικά ποσά:

α) 30.000 δρχ. για τους: Α. Τζεφρώνη, Γ. Γεωργίου, Κ. Τσακίρη, Στ. Καρρά, Π. Κιουρτσή.

β) 20.000 δρχ. για τους: Γκ. Βερναρδή, Β. Βαρδινογιάννη, Κ. Φίλη, Αρ. Γεωργούλα, Χ. Καλαντζή, Κ. Λιναρδάτο, Δ. Μυριανθόπουλο, Αν. Μπαρτζώκα, Α. Παπαλεξίου, Στ. Πάσιο, Αλ. Παπούλια.

γ) 15.000 δρχ. για τους: Γ. Χατζηπέτρου, Β. Κάτρη, Σ. Σωτηρόπουλο, Π. Ροδάκη, Β. Δουκάκη, Α. Βελλή, Δ. Πανουσόπουλο, Μ. Κολοκοτρώνη.

δ) 10.000 δρχ. για τον φόνο ή τη σύλληψη και 5.000 δρχ. για την αποτελεσματική κατάδοση των: Αλ. Λογαρά, Ζ. Κόκλα.

Ποιοι λόγοι επέβαλαν την απόδραση;

 «Ο Ψυχρός Πόλεμος βρισκόταν στο κατακόρυφο», λέει ο Τσακίρης. «Οι Αμερικανοί εξεβίαζαν εκτελέσεις. Κυρίως γι’ αυτούς που έρχονταν απ’ έξω. Και υπήρχαν πληροφορίες ότι η κυβέρνηση Παπάγου το είχε αποδεχθεί».

To Κόμμα, λένε οι περισσότερες μαρτυρίες, το ήξερε. Δεν δόθηκε εντολή για απόδραση. Οι υπόδικοι έκαναν απλώς γνωστή την απόφασή τους να δραπετεύσουν. Το ίδιο πάντως βράδυ της απόδρασης, η «Φωνή της Αλήθειας», ο ραδιοφωνικός σταθμός του ΚΚΕ στο εξωτερικό, έκανε την παρακάτω έκκληση: «Καλούμε τον λαό και όλους τους πατριώτες να προστατεύσουν τους αγωνιστές που κατόρθωσαν να δραπετεύσουν από τις φυλακές της αμερικανοκρατίας. Ελευθερία και γενική αμνηστία στους αγωνιστές».

Πηγές:

https://sarantakos.wordpress.com/2013/07/17/vourla/

http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2016/07/1955-27.html

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=1886526&textCriteriaClause=%2B%CE%91%CE%A0%CE%9F%CE%94%CE%A1%CE%91%CE%A3%CE%97+%2B%CE%A6%CE%A5%CE%9B%CE%91%CE%9A%CE%95%CE%A3+%2B%CE%92%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9B%CE%A9%CE%9D

http://www.efsyn.gr/arthro/i-megalyteri-apodrasi

http://www.inred.gr/i-megali-apodrasi/

ΤΤΙΡ: Πλαίσιο συνεργασίας ΕΕ-ΗΠΑ ή δικτατορία της ελεύθερης αγοράς;

    ΔΙΕΘΝΗ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ     

Του ΣΤΕΡΓΙΟΥ ΚΟΤΣΙΡΑ – 

Εδώ και δύο περίπου χρόνια, πραγματοποιούνται διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών, με στόχο την επίτευξη μιας Διατλαντικής Εμπορικής και Επενδυτικής Συνεργασίας (Transatlantic Trade and Investment Partnership, ΤΤΙΡ). Οι διαπραγματεύσεις τελούνται υπό το καθεστώς μυστικότητας, ενώ παράλληλα, πληθαίνουν οι φωνές που προειδοποιούν ότι πρόκειται για μια συμφωνία που θα επιβάλλει σε Ευρώπη και Αμερική το νόμο της ελεύθερης αγοράς, και υποσκάπτονται όχι μόνο τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και η ίδια η δημοκρατία.

Ακόμη και αξιωματούχοι του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, όπως ο Άλφρεντ Ντε Ζάγιας, προειδοποιούν για τους κινδύνους που κρύβονται πίσω από μια τέτοια συμφωνία. «Δεν επιθυμούμε ένα δυστοπικό μέλλον, όπου οι επιχειρήσεις και όχι οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις θα λαμβάνουν τις αποφάσεις» δηλώνει χαρακτηριστικά ο Ντε Ζάγιας.

Μέχρι στιγμής, έχουν πραγματοποιηθεί εννέα κύκλοι διαπραγματεύσεων, με τον τελευταίο κύκλο να έχει πραγματοποιηθεί στα τέλη Απριλίου. Τον Σεπτέμβριο του 2014, ο τότε ευρωπαίος επίτροπος εμπορίου και εκπρόσωπος της ΕΕ στις διαπραγματεύσεις Κάρελ Ντε Χουχτ, είχε εκφράσει την ανησυχία του ότι πιθανόν να μην επιτευχθεί μια συμφωνία, μέχρι το τέλος του 2015, που είχε τεθεί ως χρονικός ορίζοντας. Αυτό θα σήμαινε, ότι θα καθυστερούσαν οι διαδικασίες εξαιτίας των προεδρικών εκλογών του 2016 στις ΗΠΑ.

Μια αντίστοιχη συνεργασία με το ΤΤΙΡ, συζητιέται και ανάμεσα στις ΗΠΑ με διάφορες χώρες στις δύο όχθες του Ειρηνικού Ωκεανού (Trans-Pacific Partnership, TPP). Σύμφωνα όμως, με έγγραφα που δημοσιεύθηκαν στα WikiLeaks, η εν λόγω συνεργασία δεν θα αφορά το ελεύθερο εμπόριο των συγκεκριμένων κρατών, αλλά την γιγάντωση του ρόλου των μεγάλων πολυεθνικών εταιριών στο οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι.

Πως ξεκίνησε και τι είναι η Διατλαντική Εμπορική και Επενδυτική Συνεργασία;

Πρώτα απ’ όλα, θα πρέπει να αναρωτηθούμε, τι στην ευχή είναι αυτή η Διατλαντική Εμπορική και Επενδυτική Συνεργασία (ΤΤΙΡ). Το εγχείρημα αυτό βασίστηκε σε μια έρευνα που ανέθεσε η Ευρωπαϊκή Ένωση σ’ ένα βρετανικό Think Tank, πάνω σε θέματα οικονομικής πολιτικής, και πιο συγκεκριμένα το CERP (Centre for Economic Policy Research). Τα αποτελέσματα της έρευνας, δημοσιοποιήθηκαν τον Μάρτιο του 2013, και σύμφωνα με τα οποία μια διατλαντική εμπορική συνεργασία ΕΕ και ΗΠΑ, που θα ελαχιστοποιούσε τους δασμούς και θα εξισορροπούσε τους ρυθμιστικούς κανόνες που ισχύουν και στις δύο όχθες του Ατλαντικού, θα μπορούσε να αποφέρει την ενίσχυση κατά 0,5% του ΑΕΠ της ΕΕ, και κατά 0,4% του ΑΕΠ των ΗΠΑ, μέχρι το έτος 2027.

Επικαλούμενος τις εν λόγω διαπιστώσεις, ο τότε πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο είχε τονίσει το καλοκαίρι του 2013 ότι επιδιώκει μια αμοιβαία επωφελή αμερικανό-ευρωπαϊκή συμφωνία, η οποία θα τόνωνε τις οικονομίες και των δύο, και επιπλέον θα δημιουργούσε 13 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας. Κάπως έτσι λοιπόν, ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις των δύο πλευρών, από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα. Το βασικό σκεπτικό γι’ αυτήν την αναζήτηση συμφωνίας, ήταν η επανεκκίνηση των οικονομιών της ΕΕ και των ΗΠΑ, και αποφυγή μιας κρίσης, αντίστοιχης με αυτήν που μας ταλανίζει από το 2008 και μετά.

Εκτός βέβαια, από την τόνωση των οικονομιών των δύο εταίρων, μια τέτοια συμφωνία θα έχει κι έναν γεωπολιτικό χαρακτήρα. Την στιγμή που οι οικονομίες των ΗΠΑ και της ΕΕ έχουν εισέλθει σ’ έναν φαύλο υφεσιακό κύκλο τα τελευταία χρόνια, κάποιες άλλες οικονομίες όπως αυτή της Κίνας ή της Ινδίας, βρίσκονται σε «άνθιση». Τις τελευταίες ημέρες μάλιστα, έχει γίνει πολύς λόγος και για τα περιβόητα BRICS, δηλαδή μια νέα αναπτυξιακή τράπεζα, με τη συμμετοχή χωρών όπως η Βραζιλία, η Ρωσία, η Ινδία, η Κίνα και η Νότιος Αφρική, και θα αποτελέσει ένα αντίπαλο δέος σε διεθνείς οργανισμούς όπως το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα. Συνεπώς, ένα εγχείρημα σαν το ΤΤΙΡ, θα είχε κι έναν χαρακτήρα θωράκισης των χωρών του ΝΑΤΟ και διατήρησης των ινίων στην παγκόσμια σκακιέρα, απέναντι στις αναδυόμενες οικονομικές δυνάμεις.

Η κριτική πάνω στην προωθούμενη συμφωνία

Μπορεί όλες αυτές οι προβλέψεις για ανάκαμψη της οικονομίας και της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας να ακούγονται αισιόδοξες, ωστόσο οι επικριτές της διατλαντικής συνεργασίας υποστηρίζουν ότι οι ελπίδες αυτές είναι «φρούδες». Κάτι αντίστοιχο είχε γίνει και την περίοδο που δημιουργήθηκε και η Βορειοαμερικανική Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου (NAFTA), όταν ο τότε αμερικανός πρόεδρος Μπιλ Κλίντον υποσχόταν την δημιουργία 200.000 νέων θέσεων εργασίας σε ετήσια βάση, αλλά στην πραγματικότητα εκατομμύρια θέσεις εργασίας έχουν χαθεί την τελευταία 20ετία σε ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικό.

Επιπλέον, σε ό,τι αφορά τους δασμούς, η προωθούμενη συμφωνία δεν πρόκειται να αλλάξει και πολλά πράγματα, κι αυτό γιατί οι δασμοί εισαγωγής προϊόντων των ΗΠΑ στην ΕΕ και αντίστροφα είναι ήδη αρκετά χαμηλοί.

Το πραγματικό διακύβευμα του ΤΤΙΡ δίνει τη δυνατότητα στις μεγάλες εταιρείες να επιβάλλουν την ατζέντα τους σε εργασιακά δικαιώματα, νομικά κολλήματα επενδύσεων, χαλάρωση των προδιαγραφών στην ποιότητα των προϊόντων, αλλά και σε ζητήματα πνευματικών δικαιωμάτων, μιας και υποστηρίζεται από τους επικριτές της συνεργασίας ότι επαναφέρονται στο τραπέζι οι διατάξεις της συνθήκης ACTA, η οποία είχε καταψηφιστεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2012.

Σύμφωνα με τον executive director του κινήματος “War on want” και επίτιμο καθηγητή στη σχολή Πολιτικών και Διεθνών Σχέσεων του πανεπιστημίου του Νότιγχαμ Τζον Χίλαρι, η προωθούμενη συμφωνία βασίζεται σε τρεις πυλώνες: την απορρύθμιση, τις ιδιωτικοποιήσεις και τον μηχανισμό επίλυσης διαφορών κράτους και επενδυτών.

Απορρύθμιση και ιδιωτικοποιήσεις

Η απορρύθμιση αφορά την εξίσωση των μεταβλητών που περιορίζουν τα κέρδη των πολυεθνικών εταιριών και των επενδυτικών ομίλων και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούν να παρακαμφθούν όλοι οι περιορισμοί που εμποδίζουν την κερδοφορία των επιχειρήσεων όπως εργασιακά δικαιώματα, περιβαλλοντικοί περιορισμοί ή ακόμη και οι περιορισμοί που αφορούν τις γενετικά μεταλλαγμένες τροφές.

Έτσι λοιπόν, όταν αναφερόμαστε στα εργασιακά δικαιώματα, εννοούμε ότι θα υπάρξει ένας (προς τα κάτω) εξορθολογισμός των μισθών, προκειμένου να μειωθεί το κόστος παραγωγής, και ότι θα υπάρχει ένα ενιαίο μισθολόγιο και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Πέρα από το καθαρά μισθολογικό κομμάτι, εξυπακούεται ότι τα λοιπά εργασιακά κεκτημένα θα τίθενται στην ευχέρεια της εργοδοσίας.

Σε ό,τι αφορά τους περιβαλλοντικούς περιορισμούς και τους κανονισμούς που αφορούν τα γενετικά μεταλλαγμένα προϊόντα, αυτό σημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, που έχει πιο αυστηρούς κανόνες για αυτά τα θέματα, θα πρέπει να συμβαδίσει με τις αμερικάνικες προδιαγραφές. Το αποτέλεσμα αυτής της εξισορρόπησης των περιορισμών, θα είναι να «ξεκλειδώσουν» τα ευρωπαϊκά σύνορα για εταιρείες που θα εισάγουν τέτοιου τύπου προϊόντα, αλλά και να αρχίσει η Ευρώπη να δημιουργεί τα δικά της αντίστοιχα προϊόντα.

Οι ιδιωτικοποιήσεις θα επιτρέψουν την απελευθέρωση ακόμη και των δημόσιων υπηρεσιών, όπως για παράδειγμα τα μέσα μαζικής μεταφοράς, η ενέργεια, το νερό, η υγεία και η παιδεία.

Επομένως, όλα τα δημόσια αγαθά θα μπορούν να γίνουν προϊόντα αγοραπωλησίας, τονώνοντας έτσι την «υγιή επιχειρηματικότητα», ακόμη και όταν πρόκειται για φυσικά μονοπώλια, όπως για παράδειγμα το νερό.

Μηχανισμός επίλυσης διαφορών κράτους και επενδυτών

Ο μηχανισμός επίλυσης διαφορών κράτους και επενδυτών (Investor-State Dispute Settlements, ISDS), δίνει το δικαίωμα στις εταιρείες να οδηγούν σε ειδικά δικαστήρια τις κυβερνήσεις των κρατών, όταν επικαλεστούν ότι οι πολιτικές που ακολουθούνται μειώνουν τα κέρδη τους. Αντίθετα, οι κυβερνήσεις δεν θα μπορούν να παραπέμψουν στη δικαιοσύνη τις επιχειρήσεις.

Αυτή η τεχνική, θα δίνει την δυνατότητα στις εταιρείες να διεκδικούν αποζημιώσεις, στην περίπτωση που θα κρίνουν ότι κάποια κυβερνητική απόφαση, της έχει στερήσει έσοδα.

Και φυσικά, τα ειδικά αυτά δικαστήρια, δεν θα έχουν καμία απολύτως σχέση με τους παραδοσιακούς θεσμούς της δικαιοσύνης, όπως για παράδειγμα τα εθνικά δικαστήρια, ευρωπαϊκά δικαστήρια, διεθνή δικαστήρια κλπ.

Όσο παράλογο κι αν ακούγεται, ακόμη και σήμερα υπάρχουν παραδείγματα όπου μια κυβέρνηση οδηγήθηκε στη δικαιοσύνη, επειδή εμπόδισε την κερδοφορία των επιχειρήσεων.

Η καπνοβιομηχανία Philip Morris έκανε μήνυση στην κυβέρνηση της Αυστραλίας, επειδή ψήφισε έναν νέο αντικαπνιστικό νόμο. Η ολλανδική εταιρεία Achmea υπέβαλλε μήνυση κατά της Σλοβακίας, επειδή η κυβέρνηση επανεθνικοποίησε δομές υγείας, ενώ ακόμη, η γαλλική Veolia μήνυσε την κυβέρνηση της Αιγύπτου, επειδή αύξησε τον κατώτερο μισθό.

Οι κινητοποιήσεις ενάντια στο ΤΤΙΡ

Αρκετά συνδικάτα, φορείς και ακτιβιστές αντιτίθενται στο ΤΤΙΡ, και έχουν πραγματοποιήσει αρκετές διαδηλώσεις κατά την διάρκεια αυτών των δύο χρόνων των διαπραγματεύσεων. Βασικός τους στόχος είναι να ενημερώσουν την κοινή γνώμη για το συγκεκριμένο ζήτημα, αλλά και να την κινητοποιήσουν.

Εάν ο κόσμος κινητοποιηθεί, τότε μια τέτοιου είδους συμφωνία θα κατέρρεε, και αυτό βασίζεται και σε ιστορικό προηγούμενο. Το 1995 συγκροτήθηκε μία ομάδα που αποκαλείτο Υπερατλαντικός Επιχειρησιακός Διάλογος και αποτελείτο από τις μεγαλύτερες εταιρίες από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ που συνευρέθηκαν για να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν μία τελωνειακή ένωση όπου θα μπορούσαν να εμπορεύονται και να επενδύουν χωρίς κανέναν περιορισμό στα κέρδη τους. Πρώτα προσπάθησαν μέσω του ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης) για την επίτευξη της Πολυμερούς Συμφωνίας για τις Επενδύσεις (ΠΣΕ). Αλλά υπήρξε μαζική παγκόσμια κινητοποίηση εναντίον της, με αποτέλεσμα η ΠΣΕ να καταρρεύσει το 1998. Έπειτα, προσπάθησαν ξανά μέσω του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και ακόμη μία φορά οι διαπραγματεύσεις κατέρρευσαν το 2004.

• Ανακοινώνεται σε λίγα λεπτά και επίσημα, με συνέντευξη τύπου, μετά από συνεχείς αναβολές τις τελευταίες δύο ώρες, η υπογραφή της Διατλαντικής Εμπορικής Συμφωνίας (Trans Pasific Partnership), ή  αλλιώς TPP. Σύμφωνα με βίντεο από το WikiLeaks, η  συμφωνία έχει ως στόχο την καθιέρωση των ΗΠΑ ως κυρίαρχης οικονομικής δύναμης και την ενίσχυση της εξουσίας των μεγάλων πολυεθνικών πάνω στον κόσμο.Πηγή:
• http://www.presspublica.gr
• http://www.inred.gr/ttip-plaisio-sinergasias-ee-hpa-i-diktatoria/

Η 1η Γιορτή Κάνναβης στην Αθήνα είναι γεγονός!

Σύντομα στην Αθήνα

Το Σύνταγμα γεμίζει... χόρτο! 

Η πρώτη επίσημη συγκέντρωση και γιορτή διαμαρτυρίας και διεκδίκησης της νομιμοποίησης της κάνναβης (θα) είναι γεγονός το Σάββατο 9 Μαΐου, καθώς συλλογικότητες και πολίτες διοργανώνουν την Γιορτή Κάνναβης !

Αναλυτικά η ανακοίνωση μέσω του Facebook:

"1η Γιορτή της Κάνναβης, Σάββατο 9 Μάη στις 1 το μεσημέρι, πλατεία Συντάγματος!

Ήρθε η ώρα να γίνεις η αλλαγή που ονειρεύεσαι. Ήρθε η ώρα να γίνεις μέρος της ιστορίας.
Η κάνναβη θα γίνει νόμιμη μόνο αν η κοινωνία, μόνο αν εσύ το διεκδικήσεις δημόσια και υπεύθυνα.

Απευθύνουμε ανοιχτό κάλεσμα σε άτομα, ομάδες, συλλογικότητες και εγχειρήματα απ΄ όλη την Ελλάδα να συμμετέχουν στο μεγάλο συλλαλητήριο διεκδίκησης και απελευθέρωσης το Σάββατο 9 Μάη στη πλατεία Συντάγματος, στα πλαίσια της παγκόσμιας ημέρας δράσης για την αλλαγή των πολιτικών για τα "ναρκωτικά" και τη νομιμοποίηση της κάνναβης.

Γίνε Πρεσβευτής της Κάνναβης στην περιοχή σου, βοήθησε στη διάδοση της πληροφορίας και να οργανωθούν λεωφορεία για μαζική συμμετοχή στο συλλαλητήριο. Στείλε μας ένα email στο iliosporoi[at]yahoo.gr αν μπορείς να αναλάβεις κάποια σχετική πρωτοβουλία και να βοηθήσεις με τον οποιονδήποτε τρόπο.

Μέσα σε δέκα χρόνια αντιαπαγορευτικών φεστιβάλ και εκδηλώσεων, δείξαμε με τη μαζική συμμετοχή και υποστήριξη του κόσμου ότι η κοινωνία είναι πλέον έτοιμη για αλλαγή, στείλαμε ότι πληροφορία είναι χρήσιμη στους πολιτικούς για να πάρουν ενημερωμένες αποφάσεις και κλείσαμε ένα κύκλο διεκδίκησης και αγώνα.

Τώρα ανοίγουμε ένα άλλο, τον τελικό, μέχρι να πάρει τη μορφή που αρμόζει στον πολιτισμό και την κουλτούρα μας, η νομοθεσία της Ελλάδας σε ότι αφορά την αντιμετώπιση των εξαρτήσεων και των χρηστών ουσιών.

Ήρθε η ώρα της απελευθέρωσης, φτάνει πια με την υποκρισία. Η κάνναβη δεν είναι ναρκωτικό, είναι βοτάνι θεραπευτικό. Οι χρήστες δεν είναι εγκληματίες, εγκληματικές είναι οι πολιτικές που εφαρμόζονται. Η χρήση και κατάχρηση ουσιών δεν είναι ζήτημα δημόσιας τάξης αλλά δημόσιας υγείας. Όποιοι στηρίζουν την απαγόρευση και την καταστολή, αντί για την πρόληψη και τη θεραπεία, στηρίζουν τη διαφθορά και το οργανωμένο έγκλημα.

Η ναρκω-απαγόρευση έχει διογκώσει το πρόβλημα της κατάχρησης ουσιών αντί να το λύσει. Δεν έχει καταφέρει να μειώσει ούτε τη ζήτηση (περισσότεροι χρήστες), ούτε και τη προσφορά ουσιών που διατίθενται σε περισσότερες ποσότητες από ποτέ, ενώ η μαφία θησαυρίζει και οι χρήστες εξακολουθούν να διώκονται ως εγκληματίες.

Χώρες σε όλο τον κόσμο αλλάζουν πολιτικές για να μειώσουν τη βλάβη από τις εξαρτήσεις, αποποινικοποιούν τη χρήση ουσιών και νομιμοποιούν την κάνναβη για να αντιμετωπίσουν το ζήτημα της χρήσης και κατάχρησης ουσιών με τη σοβαρότητα και την ανθρωπιά που του αρμόζει.

Πορτογαλία, Ισπανία, Τσεχία, Ιταλία, Γερμανία, Αγγλία, Σλοβενία, Ολλανδία, Βέλγιο, Ισραήλ, Ουρουγουάη, αλλά και 24 Πολιτείες των ΗΠΑ, όλες έχουν δοκιμάσει εναλλακτικά μοντέλα αποποινικοποίησης της χρήσης ή/και νόμιμης ρύθμισης της παραγωγής και κατανάλωσης κάνναβης για προσωπική -θεραπευτική ή ψυχαγωγική- χρήση, με θεαματικά αποτελέσματα: σταθεροποίηση ή και μείωση του αριθμού και αύξηση ηλικιακού μέσου όρου των χρηστών, βελτίωση βιοτικού επιπέδου χρηστών, μείωση εγκληματικότητας και φυλακισμένων, αυξημένα έσοδα από έμμεση και άμεση φορολογία, αύξηση θέσεων εργασίας και μείωση ανεργίας, εξοικονόμηση πολύτιμων ανθρώπινων και οικονομικών πόρων από την αστυνομία και το δικαστικό σώμα, αποσυμφόρηση φυλακών και δικαστηρίων, βελτίωση δημόσιας υγείας αλλά και της θεραπείας πολλών ασθενειών, και πολλά άλλα.

Πλέον τα επιστημονικά δεδομένα και οι καλές πρακτικές από τις άλλες χώρες συνηγορούν ότι η απαγόρευση και η καταστολή έχουν αποτύχει, ενώ υπάρχουν και εφαρμόζονται με επιτυχία άλλα μοντέλα αντιμετώπισης των εξαρτήσεων και της χρήσης ουσιών.

Δυστυχώς όμως οι πολιτικές και η νομοθεσία στην Ελλάδα εξακολουθεί να στηρίζεται σε ιδεοληψίες και ηθικό πανικό, ενώ θα έπρεπε να υπάρξει μια αντικειμενική, επιστημονικά τεκμηριωμένη αξιολόγηση του κόστους σε συνάρτηση με το όφελος της εφαρμοζόμενης (αποτυχημένης) κατασταλτικής πολιτικής σε αντιδιαστολή με το κόστος- όφελος μια άλλης προσέγγισης με έμφαση στη πρόληψη, τη μείωση της βλάβης, τον πλουραλισμό στη θεραπεία, στην αντιμετώπιση των εξαρτήσεων στη βάση της επικινδυνότητας των ουσιών και φυσικά στην αποποινικοποίηση της χρήσης ουσιών, καθώς και τη νομιμοποίηση της ιατρικής και ψυχαγωγικής χρήσης και της καλλιέργειας κάνναβης.

Για εμάς ένα βέλτιστο μοντέλο είναι αυτό που εφαρμόζεται στην Ουρουγουάη (δικαίωμα σε 6 φυτά για αυτοκαλλιέργεια, δημιουργία και συμμετοχή σε μη-κερδοσκοπικές λέσχες μελών -cannabis social clubs- και κρατική διάθεση συγκεκριμένης ποσότητας κάθε μήνα σε χαμηλή τιμή), ενώ πολύτιμες εμπειρίες μπορούμε να διδαχθούμε από τις προσεγγίσεις της Τσεχίας, της Ελβετίας, της Ισπανίας και των ΗΠΑ. Σίγουρα πρέπει να γίνει μια εμπεριστατωμένη έρευνα για την προσαρμογή στα ελληνικά δεδομένα και την συγκεκριμενοποίηση του σχεδίου νόμιμης ρύθμισης, που θα δώσει έμφαση στο δικαίωμα στην αυτοκαλλιέργεια, στην μη-κερδοσκοπική διάσταση και τις λέσχες μελών, τη μείωση της βλάβης και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Τα οικονομικά οφέλη θα είναι πολύ σημαντικά, σε αυτή τη κρίσιμη στιγμή για τα οικονομικά της χώρας, από την ταυτόχρονη νομιμοποίηση της ινδικής και κλωστικής κάνναβης, καθώς η αγροτική παραγωγή, ο τουρισμός, η βιοτεχνία, το εμπόριο, οι υπηρεσίες θα επωφεληθούν με τη δημιουργία χιλιάδων θέσεων εργασίας σε όλο το φάσμα της αγοράς της κάνναβης (παραγωγή, μεταποίηση, διάθεση, έρευνα, εκπαίδευση, κλπ), καθώς και την εισροή εκατοντάδων εκατομμυρίων στα ταμεία του κράτους μέσω της άμεσης και έμμεσης φορολογίας. Με αυτή την εισροή εσόδων θα μπορεί να αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά την ανθρωπιστική κρίση των τελευταίων ετών, αλλά και να επενδύσει σε τομείς όπως η παιδεία, η έρευνα, ο πολιτισμός και η μέριμνα.

Είναι σημαντικό, ιδιαίτερα οι ασθενείς με σοβαρές παθήσεις όπως σκλήρυνση κατά πλάκας, επιληψία, μορφές καρκίνου, νόσο κρονς (και άλλες 200 ανθρώπινες ασθένειες), να μπορούν να επιλέγουν ελεύθερα τη θεραπεία και το κατάλληλο φάρμακο για την πάθησή τους. Να έχουν νόμιμα στη διάθεσή τους το φυσικό φάρμακο της κάνναβης, καθώς μπορεί να είναι πολύ πιο αποτελεσματικό και χωρίς τις σοβαρές παρενέργειες που παρουσιάζουν τα χημικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται σήμερα. Είναι εγκληματικό και απάνθρωπο να στερούμε από τους ασθενείς και τις οικογένειές τους το δικαίωμα στη θεραπεία με κάνναβη, από τη στιγμή που χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα για θεραπευτικούς σκοπούς και υπάρχουν πλέον εκατοντάδες επιστημονικές μελέτες για να υποστηρίξουν την αποτελεσματικότητά της σε πολλές ασθένειες.

Ένα πράγμα λέμε από την αρχή, η αλήθεια είναι η καλύτερη πρόληψη. Βοήθησε να μεταφέρουμε το μήνυμα της αλήθειας και της υπευθυνότητας παντού.

Ραντεβού στην Πλατεία Συντάγματος στις 9 Μάη (1 το μεσημέρι με 1 το βράδυ) για να το κάνουμε νόμιμο και να πιέσουμε την Κυβέρνηση να ακολουθήσει σύντομα.

Διάδωσέ το παντού, γίνε πρεσβευτής της κάνναβης στην περιοχή σου, οργάνωσε ένα λεωφορείο για μαζική μεταφορά στην Αθήνα, μοίρασε πληροφορίες και ενημέρωση. Φέρε μαζί σου πολύχρωμη και ευρηματική διάθεση."